Wednesday 8 February 2012
| داخلی » مصاحبه » نگاه ويژه |
یک کارشناس سیاسی در گفتگو با عدالتخانه تاكيد كرد: ديپلماسي مردمي در دفاع از انقلاب اسلامي | |
| 2 ارديبهشت 1389 ساعت 11:51 | |
|
اشاره: اين روزها اولين "كنفرانس جهاني ملتها درباره تغييرات جوي و حقوق مام زمين" در كشور بوليوي در حال برگزاري است. جمعي از دانشجويان ايراني نيز به همت تشكل "جنبش عدالتخواه دانشجويي" به منظور شركت در اين كنفرانس به اين كشور سفر كردهاند. در همين رابطه به گفتوگو با مهندس "عبدالحميد شهرابي"، كارشناس مسايل سياسي و بينالمللي پرداختهايم كه در ادامه ميآيد.
اهميت ابتكار عمل كشور بوليوي در برگزاري اين اجلاس و سفر هيات دانشجويي ايراني را چگونه ارزيابي ميكنيد؟
شهرابي: اعتقاد دارم كه اجلاس جهانياي كه طي چند روز گذشته در بوليوي به منظور بحث و تصميمگيري در مورد مسائل محيط زيست و بالاخص مسائل ناشي از گرمشدن كره زمين در جريان بوده، يكي از رويدادهاي مهم سياسي و شايد اغراق نباشد كه بگوييم مهمترين رويداد سياسي در زمان حاضر است. اين ارزيابي به چند علت است. اول اين كه خود موضوع اجلاس بسيار با اهميت است. آيا موضوعي مهمتر از خطر نابودي كره زمين كه محل زيست بشر است وجود دارد؟ و اين كه گفته ميشود كره زمين در معرض خطر نابودي است به هيچ وجه اغراق نيست.
متاسفانه در اين زمينه آگاهي لازم در ميان ملت ايران وجود ندارد و حقايق بسياري يا نا گفته مانده و يا كم رنگ در افكار عمومي منعكس شده است
اينها همه به خاطر سودجوئي نظام جهاني سرمايهداري است كه منافع خود را بالاتر از هر چيز ديگر ميداند و براي دسترسي به اين منافع حتي حاضر است ميلياردها نفر از ساكنين كره زمين را قرباني كند. پس اصل موضوع اجلاس بسيار با اهميت است.
نكته دوم همانطور كه در سؤال شما به آن اشاره كرديد ابتكار عمل بوليوي در برگزاري اين اجلاس است. بوليوي يك كشور محروم و توسعه نيافته جهان سوم است كه استعمار، غارت و چپاول نظام امپرياليستي در عقبافتادگي اين كشور نقش تعيين كننده داشته است. اين كشوري كه تا همين چند وقت پيش سردمداران قدرت و ثروت در جهان آن را به بازي نميگرفتند اكنون به محل بحث و تصميمگيري درباره مهمترين موضوع جامعه بشري تبديل شده است. يك رئيس جمهور بومي سرخپوست كه خود از رهبران مردم روستايي بوليوي بوده امروز ابتكار عمل براي سازماندهي ملتها براي تعيين حق سرنوشت خود را در دست گرفته است و اين موضوعي نيست كه بتوان به
حضور گروههاي غير دولتي ايراني در مجامع و نهادهاي بينالمللي را تا چه حد مهم ميدانيد؟
شهرابي: اين كاري است كه ما از مدتها پيش ميبايست آغاز ميكرديم. ولي آنچه مهم است اين است كه اين كار اكنون با ابتكار عمل دانشجويان ايراني شروع شده و ضرورت دارد كه اين نوع حركتها وسعت يافته و تداوم پيدا كند. ببينيد ما در ايران دو نوع سازمان غير دولتي داريم. يك نوع سازمانهايي است كه امپرياليستها و دشمنان ملت براي مقابله با انقلاب اسلامي علم ميكنند كه بحث ما در اينجا متوجه آنها نيست. نوع ديگر سازمانهاي غير دولتي، تشكلهاي مردم نهاد از قبيل سازمانهاي دانشجويي است. اين سازمانها علاوه بر اين كه با مسؤليت سازماندادن نيروها و مخاطبين خود در ايران مواجه هستند، وظيفه ديگري هم دارند و آن همكاري با آن بخش از نهادهاي بينالمللي است كه حركتشان در راستاي اهداف انقلاب اسلامي است. اگر تشكلات دانشجويي ما با جنبشها و تشكلات ضد جنگ و يا سازمانهاي مدافع محيط زيست و ديگر سازمانهاي بينالمللي كه اهداف مشترك با ملت ما دارند ارتباط برقرار نكنند و به آنها نزديك نشوند، چه كسي ميبايست اين وظيفه خطير را به عهده بگيرد؟
استدلال شما در موافقت با حضور فعالين انقلابي و دانشجويان در فضاي بينالمللي بر چه پايهاي است؟
شهرابي: در پاسخ به سؤال قبلي به اين موضوع اشاره داشتم. ولي در اين مورد ميتوان به نكات ديگري هم اشاره داشت. واقعيت اين است كه مبارزات ملتها عليه نظام سلطه به هم گره خورده است. پيشروي در يك جبهه به معني تقويت موقعيت جبهههاي ديگر و همينطور ضربه به يك جبهه به معني تضعيف كل جبهههاي مبارزاتي است. پس حضور در فضاي بينالمللي مبارزه عليه نظام سلطه به هيچ وجه حركتي جدا از حركت فعالين جنبشهاي عدالتخواه و انقلابي در ايران نيست. در واقع جايگاهي كه انقلابيون مسلمان در اين زمينه ميبايست از آن برخوردار باشند جايگاه فعلي ما نيست
با توجه به موضوع اين اجلاس، در مورد تهديدي كه از جانب نابودي محيط زيست بشريت را تهديد ميكند، آيا اسلام راهحلي دارد كه گروه دانشجويان ايراني حامل آن باشند؟
شهرابي: قطعا اسلام و انقلاب اسلامي در اين زمينه راه حل دارد. حتي در قانون اساسي جمهوري اسلامي هم بر ضرورت حراست از محيط زيست تأكيد شده است. انقلاب اسلامي تأمين عدالت، آزادي، امنيت و رفاه را براي جامعه بشري ميخواهد و حفاظت از محيط زيست در همين راستاست. لكن اين كه عملكرد ما در اين زمينه تا كنون تا چه حد در انطباق با آمال و اهداف انقلاب اسلامي بوده است موضوع ديگري است. حقيقت ايجاب ميكند كه در اين خصوص عملكرد خود را نقد كنيم و بدنبال تصحيح اشتباهات و جبران كمبودهايمان باشيم.
پيشنهاد شما براي تداوم اين دست ابتكارات و ورود بيش از پيش جوانان و دانشجويان حامل پيام انقلاب اسلامي در مجامع و نهادهاي بينالمللي چيست؟
شهرابي: من ميخواهم از اين فرصت استفاده كنم و پاسخي جامعتر و در عين حال مشخص به اين سؤال شما بدهم. واقعيت اين است كه ما در زمينه جلب افكار عمومي جهان در دفاع از انقلاب اسلامي ضعيف و يا صحيحتر است بگويم بسيار ضعيف عمل كردهايم. كافي است كه شما عملكرد انقلاب اسلامي را در زمينه دفاع نظامي از انقلاب با حركتي كه تا به حال براي جلب حمايت و همبستگي مردم جهان با خواستها و مبارزات ملت ايران انجام شده مقايسه كنيد.
اولي حاكي از يك دفاع جانانه است و دومي كارنامهاي دارد كه حتي نمره قبولي نميگيرد. بگذاريد يك مثال بزنم تا موضوع روشنتر شود. شما ببينيد ما در جلب حمايت مردم جهان از اين كه ملت ايران بتواند انرژي هستهاي داشته باشد و آنرا توسعه بدهد چه ميزان فعاليت كردهايم و چه كارنامهاي را در دست داريم. صحبت در اينجا مواضع به حق دولت و فعاليتهاي رسمي ديپلماتيك نيست. چرا كه در اين زمينه مواضع و فعاليتهاي دولت، بالاخص در دوران رياست جمهوري آقاي احمدينژاد در خور تحسين است. لكن، ما چه كردهايم؟
كدام سازمان غير دولتي ايراني در اين زمينه فعال است؟ كدام بخش از جنبش دانشجويي ما در اين خصوص وارد صحنه شده و يا اين كه
ما حمايت فعال و مستمر كدام بخش از جنبش جهاني ضدجنگ و يا سازمانهاي مردمي بينالمللي را در دفاع از حقوق ناديده گرفته شدهمان جلب كردهايم؟ چه تعداد از سازمانهاي مردم نهاد بينالمللي تحريمهاي اقتصادي عليه ملت ايران را محكوم كردهاند؟ و از اين سؤالات بسيار است. ملاحظه كنيد، رئيس جمهور عوام فريب ايالات متحده يعني كشوري كه سابقه استفاده از بمب اتمي و كشتار مردم بيگناه ژاپن را در كارنامه ننگين خود دارد در روز روشن ملت ما را به استفاده از بمب اتم تهديد ميكند و ما ساكت نشستهايم.
البته رهبر شجاع انقلاب در اين زمينه با مواضعي قاطع از حق ملت ايران دفاع كردند، لكن ما چه كرديم؟ چه مقدار در اين زمينه تبليغ كرديم و افكار عمومي جهان را در محكوم كردن اين تهديدات چه قدر بسيج كرديم؟
خب، پيشنهاد چيست؟
پيشنهاد اين است كه ديپلماسي مردمي در دفاع از انقلاب اسلامي نه در حد شعار و در سطح اقدامات پراكنده و گهگاه، بلكه به طور واقعي و فعال و با استفاده از ظرفيتهاي خارج از اندازهگيري ملت ايران و با آگاهي از ظرفيتهاي عظيم افكار عمومي جهان در دستور كار انقلاب قرار گيرد. سازمانهاي مردمي براي دفاع جهاني از انقلاب اسلامي با ابتكار عمل انقلابيون ايراني فعال شوند و به طور كاملا فعال در مجامع بينالمللي حضور يابند و دولت جمهوري اسلامي حمايت همه جانبه از اين حركت رهايي بخش را در صدر برنامه كاري خود قرار دهد. براي اين كه اين مصاحبه بيش از اين طولاني نشود، اميدوارم كه در فرصتهاي ديگر بتوانيم اين بحث اساسي را با حضور و مشاركت فعالين انقلاب اسلامي ادامه بدهيم.
انتهاي پيام/ت
