امروز پنجشنبه 20 بهمن 1390
Thursday 9 February 2012

ایرج قادری به خاطر پیشینه نسبتا روشنی که در ساخت فیلم فارسی‌هایی ضعیف و بعضا مبتذل در سال‌های پیش از انقلاب داشت، مدتها پس از پیروزی انقلاب اسلامی اجازه کار کردن نیافته بود در اوایل دهه هفتاد و پس از پیگیری های فراوانی که از خود نشان داد در نهایت توانست اجازه فیلمسازی پیدا کرده و فیلمی با عنوان «می خواهم زنده بمانم» را کارگردانی کند.

به گزارش عدالتخانه به نقل از شبکه ایران، این فیلم با فروش نسبتا خوبش مجوزی شد برای اینکه قادری هرجا که می نشیند از دانستن رگ خواب مخاطب سخن به زبان آورد اما دلیل اصلی استقبال مخاطبان از آن نه آنچه که قادری ادعا کرده بود بلکه گرته برداری فیلمنامه «می خواهم زنده بمانم» از یکی از جنجالی ترین پرونده های قضایی دهه شصت ایران یعنی پرونده قتل نوجوانی موسوم به پدرام تجریشی بود!

درستی این ادعا زمانی به اثبات رسید که هیچ کدام از فیلم‌های قادری پس از ساخت «می خواهم زنده بمانم» و به خصوص آثاری مثل «طوطیا»، «آکواریوم» و «محاکمه» حتی نتوانستند نیمی از موفقیت آن را به دست آورند. مشکل اصلی قادری در همه این سال‌ها عدم شناخت صحیح او از مناسبات سینمایی جدید ایران و به تبع آن ناآگاهی از مطلوبِ مخاطبی است که در دوران پس از انقلاب اسلامی رشد و نمو یافته است! همین است که تمام آثار ایشان ملغمه ای هستند از عشق‌های سطحی، کتک کاری

های دهه چهلی و پایان بندی هایی عموما تکراری که بیش از همه برآمده از سینمای ساده انگار دهه‌های چهل و پنجاه ایران هستند.

ایرج قادری بعد از «می خواهم زنده بمانم» توانست حدودا 9 فیلم دیگر را کارگردانی کند، ضمن اینکه وی از میانه دهه هشتاد مجوز فعالیت خود به عنوان بازیگر را هم به دست آورده و از آن زمان تاکنون در تمام فیلم‌هایی که ساخته حتما یکی از نقش‌ها را که غالبا نقش مثبت ماجراست برای خودش کنار می گذارد.

بررسی فیلم هایی که قادری طی سالهای اخیر ساخته بیش از هر چیز شاهدی هستند بر این مدعا که هرچند حداقل 15 سالی از فعالیت مجدد این فیلمساز سپری شده اما متاسفانه قادری هیچ گاه نتوانسته اثری بسازد که توجه مخاطبان را برانگیزد. سوژه های تکراری، ایده های نخ نما شده و کاراکترهایی به شدت کلیشه ای که نمونه های آنها در فیلم فارسی‌ها به وفور یافت می شوند باعث شده حتی پیش از اکران فیلم‌های قادری هم بتوان حدس زد با چه محصولی روبه رو خواهیم بود.

اما مشکل اینجا است که قادری هیچ گاه خودش متوجه خوردن کفگیرش به ته دیگ نبوده و برای همین است که هر دو سال یک بار، فیلمی در ظاهر جدید اما در محتوا به شدت تکراری را ساخته و روانه اکران کرده است. در تازه ترین اقدام هم این فیلمساز 75 ساله پیش تولید پروژه ای جدید با عنوان «مصادره» را آغاز نموده است.

فیلمنامه «مصادره» با نام قبلی «فلش» توسط عبدالرضا منجزی نوشته شده و به مانند سایر کارهای کارگردان آن مضمونی اجتماعی دارد. قرار است تمام صحنه‌های جدیدترین فیلم ایرج قادری در تهران فیلمبرداری شود. قادری خود تهیه‌کنندگی «مصادره» را بر عهده دارد، نقشهای اصلی آن را به حامد کمیلی، الهام حمیدی و اکبر عبدی واگذار کرده و به مانند چند سال اخیر یکی از نقش‌های فیلمش را هم خودش ایفا می کند!

قادری طی دوران فعالیت حدودا چهل ساله خود در سینما هر آنچه مدنظرش بوده را به فیلم تبدیل کرده و شاید به همین دلیل است که طی سالهای اخیر ذهنش از هر ایده بکر و دست اولی خالی شده و هر چه این اواخر از او دیده ایم بیشتر به بازسازی‌هایی شبیه‌اند از فیلم فارسی هایی که سالها پیش از این می ساخت! براین اساس می توان گفت جناب قادری، امروز، بیش از هر زمان دیگری به بازنشستگی و استراحت نیاز دارند.

انتهای پیام/ب

کد مطلب : 3519